Kennismaking met private credit

Kernpunten

Beleggingsrisico. De waarde van beleggingen en de opgebrachte inkomsten kunnen zowel dalen als stijgen. Het is mogelijk dat beleggers hun oorspronkelijke inleg niet terugontvangen.

• Private credit heeft betrekking op directe leningen aan (meeste niet-beursgenoteerde) bedrijven door partijen die geen bank zijn, vaak met meer structurele waarborgen.
• Private credit kan een aantrekkelijk alternatief vormen voor traditionele obligaties, terwijl het historisch ook gekenmerkt wordt door een lager risico dan andere alternatieve beleggingscategorieën.
• Tegenover de lagere liquiditeit en grotere complexiteit van dit type beleggingen, kan private credit belegger potentieel hogere inkomsten en een hoger rendement bieden dan beursgenoteerde activa.

Wat is private credit?

Private credit is een vorm van financiering waarbij niet-bancaire kredietverstrekkers, zoals vermogensbeheerders, rechtstreeks kapitaal lenen aan kredietnemers die geen toegang hebben tot financiering via banken, of die op zoek zijn naar flexibelere, op maat gemaakte oplossingen die de publieke markt niet kan bieden. Deze leningen worden niet verhandeld op een effectenbeurs.

De private credit-markt is aanzienlijk gegroeid na de wereldwijde financiële crisis, toen wijzigingen in de regelgeving ertoe leidden dat banken zich terugtrokken uit de markt voor kredietverlening met hefboomwerking. Nu steeds meer bedrijven langer in particuliere handen blijven en kapitaal nodig hebben om hun groei, overnames en leveraged buy-outs te financieren, stappen private-credit-managers in het ontstane gat om te helpen in de financieringsbehoeften te voorzien.

Hoe werkt private credit?

Op de private credit-markt verlenen kredietverstrekkers rechtstreeks financiering aan bedrijven. Dit werkt anders dan wanneer bedrijven leningen afsluiten bij of via banken of andere instellingen.

De private leningen komen tot stand via directe onderhandelingen; kredietverstrekkers werken samen met kredietnemers aan oplossingen op maat die afgestemd zijn op de unieke behoeften van bedrijven. Omdat ze rechtstreeks onderhandelen met kredietnemers, beschikken private kredietverstrekkers over meer flexibiliteit bij het onderhandelen over voorwaarden, convenanten en prijsstelling. Dit kan leiden tot betere bescherming en hogere rendementen voor beleggers in vergelijking met de publieke kredietmarkt. Kredietnemers kunnen samen met kredietverstrekkers leningsvoorwaarden opstellen die aansluiten bij hun specifieke behoeften en zo sneller en gemakkelijker toegang krijgen tot flexibel kapitaal.

Private credit heeft doorgaans een variabele rentestructuur, waarbij de te betalen rente wordt aangepast naarmate de rentetarieven veranderen. Voor deze leningen is vaak een ondergrens voor de referentierente vastgelegd, wat beleggers extra bescherming van het rendement biedt wanneer de rentevoet erg laag wordt.

Wat zijn de belangrijkste categorieën binnen private credit?

Er zijn verschillende private credit-strategieën met elk eigen risico- en rendementskenmerken. Een belangrijk aandachtspunt is hierbij de kapitaalstructuur van een bedrijf, d.w.z. de verhouding tussen vreemd en eigen vermogen en de manier waarop het vreemd vermogen is gestructureerd. Dit bepaalt onder meer hoe en in welke volgorde kapitaal wordt terugbetaald in geval van faillissement. Zo staan senior-leningen bovenaan de kapitaalstructuur en worden deze als eerste terugbetaald, waardoor het risico lager is. Junior-leningen of achtergestelde schulden staan juist onderaan de kapitaalstructuur, net boven het aandelenvermogen, dat als laatste wordt terugbetaald. Strategieën met een lager risico bieden doorgaans een lager rendement dan strategieën met een hoger risico.

Drie veelgebruikte private credit-strategieën zijn:

Direct lending. Dit zijn senior-leningen, die vaak door zekerheden gedekt zijn, aan middelgrote bedrijven met een ondernemingswaarde tussen USD 100 miljoen en 2,5 miljard. Het rendement wordt voornamelijk bepaald door inkomsten. Historisch gezien is direct lending de meest toegepaste strategie binnen private credit.

Opportunisctic credit. Dit zijn investeringen in de financiering in het kader van de transformatie van bedrijven of marktverstoringen. Het rendement is doorgaans hoger dan bij direct lending, maar lager dan bij investeringen in speciale situaties of noodlijdende bedrijven.

Special situations en distressed debt. Gericht op bedrijven die zich in een speciale situatie bevinden. Die zijn bijvoorbeeld bedrijven die onder zware druk staan of het gevaar lopen failliet te gaan, maar ook gezonde, groeiende bedrijven die in een juridisch complexe situatie zijn beland, binnen zeer korte termijn behoefte hebben aan kapitaal of te maken hebben met andere factoren die de toegang tot conventionele financiering in de weg staan. Deze strategieën kunnen gebruik maken van een breder scala aan instrumenten en gepaard gaan met uiteenlopende risico's. Het rendement wordt doorgaans bepaald door inkomsten, waardestijging of belang in het eigen vermogen.

Figuur 1: private credit-strategieën met uiteenlopende risico/rendementkenmerken

Beleggingen in private debt zijn minder liquide en complexer dan traditionele activa, wat voor particuliere beleggers een obstakel kan vormen. Daar staat tegenover dat beleggers kunnen profiteren van een hoger potentieel rendement en vaak lagere kosten, als compensatie voor de illiquiditeit en complexiteit van deze producten. Dat maakt ze tot aantrekkelijke instrumenten in de opbouw van portefeuilles, als aanvulling op traditionele beleggingen.

Waarom beleggen in private credit?

Private credit kan een aantrekkelijk alternatief bieden voor beleggingen in traditionele obligaties. Het heeft historisch een lager risico vertoond In vergelijking met andere alternatieve beleggingscategorieën, zoals private equity, vanwege de hogere positie in de kapitaalstructuur.

Potentiële voordelen van private credit zijn onder meer:

1. Hogere potentiële inkomsten en rendement. Historisch gezien heeft private credit hogere inkomsten en een hoger totaalrendement opgeleverd dan traditionele schuldpapieren en high-yield beleggingen, zoals onderstaande grafiek laat zien.
2. Spreiding door toegang tot bredere beleggingskansen. Nu steeds meer bedrijven langer in particuliere handen blijven, terwijl ze kapitaal nodig hebben om hun groei te ondersteunen, kan private credit toegang bieden tot beleggingskansen die via de beurs niet beschikbaar zijn. Door zowel in publieke als private markten te beleggen, kan de portefeuille profiteren van een bredere spreiding van potentiële inkomsten en rendementsbronnen.
3. SStructurele bescherming. Beleggingen in vastrentende waarden gaan vaak gepaard met bepaalde beschermende bepalingen voor de kredietverstrekkers, "convenanten" genoemd. Bij private credit gelden doorgaans meer convenanten dan bij traditionele obligaties. Er kan bovendien flexibel over worden onderhandeld en er kan tussentijds opnieuw over worden onderhandeld.

Welke risico's spelen een rol bij private credit?

In de afgelopen jaren hebben beleggers op meer manieren toegang gekregen tot private markets, vooral via niet publiek verhandelde, maar wel geregistreerde fondsen. Deze fondsen worden vaak gekenmerkt door een lage minimale inleg en begrijpelijke rapportage. Deze beleggingen zijn bovendien eenvoudiger dan voorheen te implementeren in portefeuilles.

Beleggen in private credit gaat gepaard met markt-, krediet- en operationele risico’s. Particuliere leningen zijn doorgaans minder liquide dan beursgenoteerde obligaties en bieden mogelijk beperkte transparantie, aangezien ze niet onderworpen zijn aan de rapportagevereisten en regelgeving die voor beursgenoteerde activa gelden. Doordat private credit-beleggingen niet actief worden verhandeld, verwachten beleggers een hoger rendement als compensatie voor de verminderde liquiditeit en grotere complexiteit.

Private credit biedt beleggers toegang tot potentieel andersoortige inkomstenbronnen en een bredere spreiding van de portefeuille, door rechtstreeks leningen te verstrekken aan bedrijven, buiten de publieke markt om. Vaak profiteren beleggers hierbij van sterkere structurele bescherming dan bij traditionele schuldpapieren. Hoewel deze beleggingen gepaard gaan met een lagere liquiditeit en grotere complexiteit, werden beleggers hiervoor in het verleden gecompenseerd door hogere inkomsten en aantrekkelijke risicogewogen rendementen. Voor beleggers die de genoemde nadelen kunnen accepteren, kan private credit in een gespreide portefeuille een waardevolle rol spelen naast traditionele obligaties.