Inside alternatives

Portefeuilles opbouwen met alternatieve beleggingen

Hallo, ik ben Rafael Iborra, hoofd van Model Portfolio Solutions bij BlackRock.

Bij de opbouw van portefeuilles draait het om duidelijke keuzes, een doordachte afweging tussen risico en rendement in de loop van de tijd. Daarin speelt elk onderdeel van de portefeuille een specifieke rol. Hier zijn drie dingen om over na te denken, nu private markets een steeds belangrijker onderdeel worden van dat proces.

Ten eerste voegen private markets andere bronnen van rendement toe.

In tegenstelling tot beursgenoteerde aandelen en obligaties wordt rendement gevormd door langdurige inzet van kapitaal, actief eigenaarschap en minder liquide activa. Dat leidt tot andersoortige rendementspatronen en grotere onderlinge verschillen, waardoor dit soort beleggingen zich gedurende de marktcyclus anders gedragen.

Ten tweede bieden ze toegang tot kansen buiten beursgenoteerde beleggingen.

Niet beursgenoteerde beleggingen bieden toegang tot bedrijven, sectoren en manieren om waarde te creëren die via beursgenoteerde beleggingen niet beschikbaar zijn. Dat biedt beleggers nieuwe manieren om groei, inkomsten en spreiding te bereiken.

Ten derde kunnen private markets, wanneer ze doordacht in de portefeuille geïntegreerd zijn, het rendement van de portefeuille als geheel versterken.

In combinatie met beursgenoteerde beleggingen kunnen ze de spreiding van de portefeuille verbeteren, stabielere rendementen over langere tijd bevorderen en helpen om portefeuilles af te stemmen op hun langetermijn-doelstellingen. Bovendien dragen ze bij tot veerkrachtigere portefeuilles en een verbeterd rendementspotentieel.

In deze video belicht Rafael Iborra, hoofd van Model Portfolio Solutions bij Blackrock, drie punten die van belang zijn voor een doelbewuste inzet van alternatieve beleggingen in portefeuilles.

Kernpunten

Beleggingsrisico. De waarde van beleggingen en de opgebrachte inkomsten kunnen zowel dalen als stijgen. Het is mogelijk dat beleggers hun oorspronkelijke inleg niet terugontvangen.

  • Nieuwe ontwikkelingen op de kapitaalmarkten bieden beleggers steeds meer mogelijkheden om beleggingen in private markets aan traditionele portefeuilles toe te voegen.
  • Beleggingen in private markets hebben tot nu toe vaak het rendement van portefeuilles versterkt, doordat ze toegang geven tot unieke kansen, en kenmerken hebben die een aanvulling vormen op beursgenoteerde beleggingen zoals aandelen en obligaties.
  • Een manier om private markets in portefeuilles te integreren, is door de traditionele 60/40-verdeling om te zetten in een nieuwe 50/30/20-verdeling.

Een nieuwe aanpak voor een nieuw marktklimaat

Traditionele gespreide portefeuilles hebben als referentiepunt doorgaans één of meer beursindices, die de prestaties van een groot aantal beursgenoteerde activa weerspiegelen. Hoewel beursindices transparant zijn, vertonen ze vanuit het oogpunt van de portefeuille-opbouw wel beperkingen:

  • Aandelenindices worden gewogen op basis van de marktkapitalisatie van de bedrijven die er deel van uitmaken. Doordoor zijn ze geconcentreerd in de grootste bedrijven en sectoren.
  • Obligatie-indices worden gewogen op basis van emittenten en kunnen portefeuilles daardoor blootstellen aan onbewuste rente- en concentratierisico's.

Dit betekent dat het rendement van een portefeuille met de traditionele 60/40-verdeling (60% aandelen, 40% obligaties) structureel te sterk bepaald kan worden door twee factoren: de bèta van aandelen en de duration van obligaties. Eenvoudig gezegd komt het erop neer dat de prestaties van de portefeuille grotendeels bepaald worden door de bewegingen van de aandelenmarkt en renteveranderingen, met weinig spreiding buiten deze risico's.

Nu echter steeds meer beleggers toegang krijgen tot andere beleggingscategorieën schept dit nieuwe kansen om het rendement van portefeuilles te verbeteren door doelgericht nieuwe bronnen van risico en rendement in de portefeuille op te nemen.

Tijd voor private markets

Beleggers die op zoek zijn naar nieuwe bouwstenen voor hun portefeuille, kijken steeds vaker naar private markets - de verzamelnaam voor beleggingen in activa die niet via de beurs beschikbaar zijn. Voor steeds meer beleggers zijn ze inmiddels een vast onderdeel van de kernportefeuille, vooral omdat private markets in vergelijking tot beursgenoteerde beleggingen (""publieke markten"") steeds meer kansen bieden.

Terwijl het aantal beursgenoteerde (publieke) bedrijven in de afgelopen decennia stelselmatig is gedaald, groeit het aantal niet-beursgenoteerde (private) bedrijven. In de VS is het aantal grote private bedrijven (met meer dan 100 medewerkers) in de afgelopen 30 jaar met 46% toegenomen, terwijl het aantal grote publieke bedrijven met 24% gedaald is.1 Die trend is niet beperkt tot de VS alleen. Uit onderzoek blijkt dat het aantal beursgenoteerde bedrijven in veel ontwikkelde landen is gedaald.

Bedrijven doen ook steeds meer een beroep op particuliere financiering. In 2024 bestond slechts 25% van de markt voor hefboomleningen uit banken, terwijl dit 30 jaar eerder nog 72% was.2

Al met al illustreert dit dat de kapitaalmarkt zich tegenwoordig uitstrekt tot ver buiten de beurs en dat private markets hier een groeiende rol in spelen. Dit geeft beleggers steeds meer mogelijkheden om te profiteren van een beleggingslandschap dat zich blijft uitbreiden.

Toolkit voor private markets

Private equity en private credit zijn de twee meest gebruikte beleggingscategorieën binnen private markets. Beide hebben in de afgelopen tien jaar hogere rendementen opgeleverd dan traditionele beleggingen. Onderstaande grafiek illustreert dit duidelijk:

Potentieel hogere rendementen: gemiddeld rendement op jaarbasis over 10 jaar tot ultimo 2024

Staafdiagram dat het gemiddelde rendement op jaarbasis over 10 jaar van aandelen- en creditstrategieën vergelijkt, met voor private equity 12,6, largecaps 9,2, smallcaps 7,3; private credit 8,3; investment-grade obligaties 0,2 en high-yield 5,1.

Bron: Bloomberg, MPI; rendementen gemeten van 31-12-2014 t/m 31/14 31-12-2024. “Private equity” op basis van de Preqin Private Equity Index, per 30-9-2024. “Largecaps” op basis van de MSCI ACWI NR Index, “Smallcaps” op basis van de MSCI ACWI Small Cap NR. “Private credit” op basis van de Preqin Private Debt Index, "Investment-grade obligaties” op basis van de Bloomberg Global Aggregate TR Index en “High-yield” op basis van de ICE BofA US High Yield TR Index. In het verleden behaalde resultaten zijn geen garantie of indicatie voor toekomstige prestaties. Indexprestaties zijn uitsluitend ter illustratie gegeven. Het is niet mogelijk rechtstreeks in een index te beleggen.

Twee andere populaire beleggingscategorieën binnen de private markten zijn vastgoed en infrastructuur. Hun rol in portefeuilles is vaak om een combinatie van waardestijging en periodieke inkomsten te bieden. Daarnaast kunnen ze enige bescherming tegen inflatie bieden, omdat het "real assets" zijn met een tastbare economische waarde.

Private markten kennen andere rendementsfactoren dan publieke markten. Daardoor kunnen ze een aantrekkelijke aanvulling vormen in een gespreide portefeuille. Factoren die van invloed zijn op het rendement zijn:

  • Illiquiditeit van de onderliggende activa, die vaak gecompenseerd wordt door een zogenaamde "illiquiditeitspremie".
  • Periodieke waardebepaling in plaats van continue koersvorming. Dit kan tot minder transparantie leiden, maar maakt deze activa ook minder gevoelig voor marktvolatiliteit die veroorzaakt wordt door het "nieuws van de dag".
  • Grotere verschillen in rendement tussen managers, waardoor de selectie van managers voor beleggers van cruciaal belang is.

Van 60/40 naar 50/30/20

De “optimale” allocatie naar private markets zal afhankelijk zijn van de specifieke doelen en risicotolerantie van een belegger. Streeft een belegger bijvoorbeeld meer naar vermogensgroei op de lange termijn of periodieke inkomsten? En zijn er fiscale factoren waarmee rekening moet worden gehouden?

Hoewel dit per belegger zal verschillen, kan in zijn algemeenheid worden gezegd dat het huidige beleggingslandschap reden geeft om vraagtekens te zetten bij het gebruik van de traditionele 60/40-portefeuille. Dit kan betekenen dat het begrip "spreiding" opnieuw onder de loep moet worden genomen.

Een manier om in te spelen op de bredere mogelijkheden die beleggers tegenwoordig hebben, is te kiezen voor een 50/30/20-verdeling:

  • 50% beursgenoteerde aandelen
  • 30% obligaties
  • 20% alternatieve beleggingen, waaronder private markets en liquid alternatives

Dit model houdt in feite in dat de allocatie naar aandelen wordt teruggeschroefd van 60% naar 50% en de obligatiepositie van 40% naar 30%. Hierdoor ontstaat 20% ruimte om andere bronnen van potentieel rendement toe te voegen.
De manier waarop deze nieuwe portefeuilleverdeling vanuit het risicobudget wordt uitgewerkt, zal een aanzienlijke invloed hebben op het risico-rendementsprofiel van een portefeuille. Veel portefeuille-experts van BlackRock pleiten ervoor zoveel mogelijk een "evenredige" vervangingsstrategie te hanteren. Dit betekent dat alternatieve strategieën met een aandeel-achtig risicoprofiel gefinancierd worden uit het budget voor aandelen en strategieën met een obligatie-achtig risicoprofiel uit het budget van obligaties.

Wanneer allocaties met een hoger risico worden gefinancierd uit het budget van obligaties met een lager risico, kan het risico van de totale portefeuille toenemen. Daarentegen kan financiering van allocaties met een lager risico uit het budget van risicovollere aandelen het totale risico verlagen. Dit kan van invloed zijn op het verwachte rendement.

Beginnen met beleggen in private markets

De moderne kapitaalmarkten strekken zich veel verder uit dan de traditionele benchmarks voor beursgenoteerde aandelen en investment-grade obligaties. Private markets bieden toegang tot unieke kansen die een aanvulling kunnen vormen op posities in traditionele activa.

Volgens een recent onderzoek van BlackRock verwachten vermogensbeheerders dat de allocaties naar private markets in 2030 aanzienlijk gestegen zal zijn. Ze verwachten dat ruim 70% van de grotere particuliere beleggers 5–20% van hun portefeuille belegd zal hebben in private markets, terwijl op dit moment ca. tweederde van de grotere beleggers naar schatting slechts 0–5% in private markets belegt.3

Of beleggers nu toewerken naar een allocatie van 20%, of een ander niveau dat beter bij hun behoeften en risicotolerantie past, de volgende vier stappen kunnen houvast bieden bij het nadenken over en uitwerken van een private markets-strategie:

1. Kies private market-beleggingscategorieën
Bepaal welke soorten private-market-beleggingen de doelstellingen van uw portefeuille kunnen ondersteunen.

2. Bepaal uw allocatie
Beslis welk deel van uw portefeuille u in private markets wilt beleggen, op basis van risico- en rendementsverwachtingen en uw liquiditeitsbudget.

3. Kies passende beleggingen
Selecteer de producten om uw beoogde exposure vorm te geven.

4. Financier vanuit "evenredige" beleggingscategorieën
Financier de private market-beleggingen uit het budget voor traditionele beleggingscategorieën met een overeenkomstig risico-rendementsprofiel en een evenredige correlatie met aandelen.