Bron: BlackRock Investment Institute, januari 2026. Toelichting: beursgenoteerde infrastructuur noteert circa 20% onder het historisch gemiddelde ten opzichte van wereldwijde aandelen.
Van defensief naar strategisch
Infrastructuur werd lange tijd beschouwd als defensief en weinig spannend. Dat beeld past niet meer bij de realiteit. De wereld investeert gelijktijdig in AI, energietransitie, defensie en strategische autonomie. Het zijn stuk voor stuk kapitaalintensieve investeringen die hun beslag krijgen in infrastructuur: van datacenters en elektriciteitsnetten tot havens, spoorwegen en waterbeheer.
Europa loopt achter en daar liggen juist de kansen
Juist in Europa is de achterstand groot. Jaren van onderinvesteringin energie, netwerken en transport beginnen te knellen nu de vraag blijvend groeit. Intussen worden begrotingsregels versoepeld en staat defensie-infrastructuur hoog op de politieke agenda. Zo ontstaat een investeringsgolf waarin publieke én private financiering samenkomen.
De markt prijst deze versnelling nog nauwelijks in. Europese infrastructuuraandelen worden verhandeld tegen forse kortingen, mede vanwege de rentegevoeligheid van de sector. Dat staat haaks op de doorgaans stabiele kasstromen, die meestal gereguleerd zijn of via langlopende contracten lopen.
Inflatiebescherming en kasstromen
In een wereld waarin inflatie hardnekkig is en overheidsschulden oplopen, wordt de kwaliteit van kasstromen belangrijker. De opbrengst uit infrastructuur beweegt doorgaans mee met inflatie, expliciet via indexatie of impliciet via vastgelegde tarieven. Dat maakt de sector interessant als inkomensbron, omdat gewone obligaties hun bufferfunctie deels hebben verloren. Een addertje onder het gras is het politiek risico. In een klimaat waar afspraken niet altijd worden nagekomen, pleit ik voor beleggen in Europa.
Risico’s: reële rentes en AI-scepsis
Natuurlijk zijn er nog andere risico’s. Een scherpe stijging van reële rentes verhoogt de disconteringsvoet en drukt waarderingen. De vrees dat AI-investeringen teruglopen en de vraag naar datacenters en energie afzwakt, lijkt overtrokken. Contracten zorgen voor stabiliteit: betalingen lopen door en hogere kosten kunnen doorgaans worden doorberekend.
Daar komt nog eens bij dat geopolitieke versnippering investeringen eerder aanjaagt dan afremt. Energiezekerheid en digitale autonomie zijn beleidsdoelen geworden, geen conjuncturele variabelen.
De week in review
