Bron: BlackRock Investment Institute, met data van LSEG Datastream, februari 2026. Toelichting: Impliciet geaggregeerd rendement op eigen vermogen op basis van MSCI-landenindices.
Terug in de tijd
Mijn eerste baan in 1997 was die van portfolio manager. Ik moest Japanse aandelen selecteren. De Nikkei was sinds 1989 al de helft van zijn waarde kwijt en stond rond de 20.500 punten. Maar de bubbel bleek nog niet helemaal geklapt. Er volgde een lange neergang en in maart 2009 stokte de beurs op 7.000 punten. Inmiddels is de index opgeklommen naar 55.000 punten. Dat is geen opleving, maar een nieuw begin.
Wat is er veranderd? Corporate governance. Japanse bedrijven focussen zich niet langer op het minimaliseren van schuld, maar op het maximaliseren van rendement. Cross-shareholdings nemen af, aandeelhouders worden serieuzer genomen en het rendement op eigen vermogen stijgt.
Dit speelt zich allemaal af in een gunstig macro-klimaat. Nominale groei is positief, lonen stijgen en de verkiezingsoverwinning van de LDP biedt beleidscontinuïteit. In deze tijd van geopolitieke fragmentatie pakt de overheid de handschoen op om werk te maken van strategische autonomie.
Europese Renaissance
Ook in Europa gebeurt dit. Begrotingsbeleid wordt gericht ingezet op defensie, infrastructuur en energiezekerheid. Maar voor een duurzame Europese herwaardering is meer nodig. Pas als spaarders beleggers worden en bedrijven sneller kunnen opschalen doordat er een echte interne markt is ontstaat er een vliegwiel. Daarom zijn de kansen in Europa selectiever.
In Europa profiteren financiële waarden van hogere nominale groei, een steilere rentecurve en het mobiliseren van spaargeld richting kapitaalmarkten. Europese banken zijn winstgevend, goed gekapitaliseerd en nog altijd lager gewaardeerd dan hun Amerikaanse tegenhangers. Daarnaast zijn er kansen in infrastructuur en industriële bedrijven die direct profiteren van investeringen in defensie, energienetten en reshoring van productie. Tot slot farmacie: solide kasstromen, relatief lage waarderingen en structurele groei door vergrijzing en innovatie. Europa loopt misschien achter in de bouw van AI-datacenters, maar kan vooroplopen in de toepassing ervan – juist in sectoren waar productiviteitswinst direct zichtbaar wordt in marges.
Er is geen gratis geld
Het oprekken van begrotingen is niet gratis. Hogere uitgifte van staatsobligaties verhoogt de termijnpremie. Dat zien we het duidelijkst in Japan, maar ook in Europa. Samenhangend begrotingsbeleid is cruciaal. Dat er extra wordt geïnvesteerd in defensie en infrastructuur is in een versnipperde wereld logisch maar moet wel gepaard gaan met geloofwaardige middellangetermijnkaders om de termijnpremie op staatsobligaties in de hand te houden. Ik denk dat die risicopremie nog te laag is en ben nog steeds terughoudend als het gaat om langlopende staatsobligaties. Ik kies liever aandelen.
De week in review
