ETFS - FOR PROFESSIONAL INVESTORS

ETF's als kostenefficiënte oplossing

16/nov/2016
By BlackRock

ETF’s worden geroemd om hun lage kosten. Voor een goede vergelijking is het van belang alle kosten in ogenschouw te nemen.

De vermogensbeheerkosten van onder meer pensioenfondsen liggen onder een vergrootglas. Pensioenfondsen krijgen regelmatig het verwijt dat ze te veel betalen voor het beheer van het pensioenvermogen. Vandaar dat fondsbestuurders deze kostenpost scherp in de gaten houden. De inzet van ETF’s kan de gemiddelde vermogensbeheerkosten verlagen.

Voor de belegger is de Total Cost of Ownership (TCO) belangrijk. Dit is het meest brede kostenbegrip dat wordt gehanteerd. De TCO omvat zowel de kosten in het beleggingsproduct als de kosten die gekoppeld zijn aan de aan- en verkoop en het bezit van dit product. Deze kosten – we beperken ons hier tot de fysiek gerepliceerde ETF’s – bestaan uit interne en externe kosten.

De inzet van ETF’s kan de gemiddelde vermogensbeheerkosten verlagen.

Total Expense Ratio

Onder de Total Expense Ratio (TER) vallen de directe beheerkosten (kosten voor een registratie, administratie, rapportage aan de toezichthouder, accountant, licentiekosten voor de index).

Vermogensbeheerders vermelden deze TER bij hun verschillende producten. De kosten van ETF’s op veel gebruikte brede indices zijn het laagst. De TER van die ETF’s ligt tussen de 0,07% voor de S&P 500 en 0,25% voor de MSCI Emerging Markets IMI index.

Herwegingskosten

De indices waar ETF’s op zijn gebaseerd, worden regelmatig (vaak eens per halfjaar) herwogen. De samenstelling wordt dan op basis van vaste regels aangepast aan veranderingen op de markt. Consequentie is dat de marktpartijen die de ETF’s creëren het onderliggende mandje aandelen of obligaties moeten aanpassen aan de nieuwe samenstelling van de index. Hierbij worden transactiekosten gemaakt.

Opbrengsten

Tegenover de interne kosten kunnen opbrengsten staan. Meestal zijn die afkomstig van het uitlenen van effecten. Soms gaat het ook om bronbelasting die kan worden teruggevorderd. Deze opbrengsten kunnen de TER overtreffen.

Trackingverschil

Het saldo van de interne kosten en de eventuele opbrengsten komt tot uiting in het zogeheten trackingverschil. Dit is het verschil tussen de NAV (Net Asset Value) en de index die de ETF volgt. Na verloop van tijd blijven veel ETF’s enigszins achter bij de index die ze nabootsen als gevolg van de interne kosten. Een ETF kan echter ook een positief trackingverschil hebben. In dat geval overtreffen de opbrengsten (inkomsten uit effecten uitlenen en/of belastingteruggave) de TER.

Externe kosten

De externe kosten hangen samen met de aan- en verkoop van ETF’s. De belangrijkste kostenpost in deze categorie is de spread of het verschil tussen de bied- en laatkoers. Met name voor korte termijn beleggers kan de spread een grote kostenpost zijn. De vuistregel is dat de spread het laagst is bij liquide ETF’s op veel gebruikte indices zoals de MSCI Word Index of de Barclays Euro Treasury Bond index.

De commissie die de belegger eventueel moet betalen bij de aan- en verkoop van de ETF’s is een externe kostenpost die verschilt van belegger tot belegger. Het niveau hangt af van de grootte van de order en de afspraken tussen de belegger en de broker.

Total Cost of Ownership

Als trackingverschil en spread bekend zijn, is de TCO eenvoudig te berekenen, bijvoorbeeld over een periode van twaalf maanden. Het trackingverschil na een twaalf maanden plus de aan- en verkoopkosten is de TCO. Deze kan vergeleken worden met de TCO van andere beleggingsproducten.

Op zoek naar meer onderzoek en insights?

BEKIJK ONDERWERPEN